Een zooitje

Je maakt wat mee als wandelaar in training voor de Vierdaagse van Nijmegen.

Ergens tussen Nijkerk en Putten, de N798. Lege blikjes energiedrank, bierblikjes, leeggeknepen pakjes jus, zakken (zonder) chips. Een normaal denkend mens heeft tegenwoordig maar weinig fantasie nodig om een schoolroute te ontdekken. En moeders maar denken dat het met hun kind wel goed komt.

Nederland is een smerig land; we maken ons druk om de stijgende zeespiegel, walvisvaarders uit Japan, een film van een blonde politicus, een oud-minister die te duur woont, files, papa's die hun kroost verrot schelden langs het speelveld... Allemaal leuk en aardig, maar wat doen we met al dat zwerfvuil?

Ik wijs niet alleen met de beschuldigende vinger naar de fietsende schooljeugd, ook de automobilist kan er wat van. Geregeld ben ik in de buurt van Arnhem en rijd ik vanaf de A50 de A12 op richting Oberhausen; de berm is daar niet groen maar wit. Van plastic.

Walgen doe ik van mijn medegebruikers van 's lands wegen en moeder natuur.

Ruim je rotzooi op!